سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین سمینار سالیانه آموزشی – تخصصی آسانسور و پله برقی سراسری ایران

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

امیربیوک خرمی – کارشناس ارشد برق- الکترونیک- شرکت مهندسی آسانسور هیدروگستر

چکیده:

آسانسور وسیله ای مکانیزه است که در چهارچو.ب مشخص به نام چاه حرکت می کند و وظیفه جابجایی عمودی کاربران را به عهده دارد و آسانسور مجموعه ای را تشکیل می دهد که با جان کاربران در ارتباط می باشد. لذا باید ایمن، قابل اعتماد و کارا باشد که دسترسی به این موارد مستلزم بررسی مراحل سه گانه زیر است: مرحله اول: مرحله قبل از ساخت یا مرحله طراحی، مشاوره و ساخت سازه ساختمان و چاله آسانسور. مرحله دوم: طراحی، ساخت و مونتاژ مکانیکی و ا لکتریکی آسانسور. مرحله سوم: سرویس و نگهداری و پشتیبانی آسانسور. بدیهی است از هیچ وسیله مکانیزه نمی توان انتظار داشت که توقعات کاربر را بدون نگهداری و سرویس منظم برآورده نماید، چه برسد به آسانسور که وسیله ای کاملاً پیچیده و با ظرافت های خاص خود می باشد. اکثر آسانسورهایی که بعد از سال ۱۳۷۷ در تهران و شهرهای بزرگ نصب شده اند شامل بازرسی کنترل ایمن می گردند؛ ولی قبل از این تاریخ اکثراً حتی تأئیدیه بازرسی نیز ندارند که عمر برخی از آنها به بالای ۲۵ سال می رسد و ع ملاً دارای عملکرد مناسب و ایمن نمی باشند. کیفیت پائین و قطعات مورد استفاده در آسانسورها که بعضاً بسیاری از آنها فاقد کیفیت مطلوب و تأئیدیه های لازم می باشند، اهمیت سرویس و بازرسی ادواری را دو چندان می کند.