سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی و مدیریت کسب و کارهای دانش بنیان

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

مینا عنابستانی – مدرس
احمد ابوالحسنی رنجبر – کارشناس ارشد مدیریت دولتی
الهه احمدیان – مدرس

چکیده:

درجهان سراسر تغییر سرعت و التهاب کنونی سازمان ها بیش ازپیش به کارافرینی و کارافرینان بها میدهند و جهت کشف و شناخت کارافرینان و توسعه کارافرینی درمیان کارکنان سازمان خویش حتی مبالغ هنگفتی نیز هزینه می نمایند ازطرفی اخیرا سرمایه اجتماعی به عنوان دارایی ناملموس و عامل موفقیت و رشد و پیشرفت سازمان ها مطرح است درعصر حاضر برای توسعه بیشتر از آنچه به سرمایه اقتصادی فیزیکی و انسانی نیازمند باشیم به سرمایه اجتماعی نیازمندی م افرادی که سرمایه اجتماعی را ایجاد کرده و از آن استفاده می کنند از قدرت و نفوذبالاتری برخوردار بوده و موفقیت های بیشتری نیز کسب می نمایند و احتمال کارافرین شدن بیشتری دارند براین اساس توجه به ارتقا سرمایه اجتماعی درافراد سازمان به عنوان عامل محرک و توسعه کارافرینی و حرکت افراد به سمت کارافرین شدن مورد توجه مقاله حاضر است و جهت تبیین آن مدلی مفهومیا رایه گردیده است.