سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

نرگس قاسمی – دانشجوی کارشناس ارشد علوم وصنایع غذایی دانشگاه آزاد دامغان و مدیرکنت
عادل رمضانی مقدم – کارشناس علوم و صنایع غذایی ، دانش آموخته دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آم
مهدیه مرادپور – دانشجوی کارشناس ارشد علوم وصنایع غذایی دانشگاه آزاد دامغان
مبینا رمضانی – کارشناس علوم و صنایع غذایی ، دانش آموخته دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آم

چکیده:

روش های تجزیه ای فیبر رژیمی که امروزه به طور گسترده استفاده می شود برای تعیین و بررسی پلی ساکاریدهای غیر نشاسته ای و لیگنین می باشد . تعاریف مربوط به فیبر رژیمی شامل همه ساختارهای گیاهی قابل هضم می باشد . روشهای اخیر برای سنجش میزان مقاومت نشاسته و الیگو ساکاریدها بود اما ترکیبات با قابلیت هضم بیشتر مثل ترکیبات پلی فنولیکی و پروتئین های مقاوم از آنالیز فیبر رژیمی حذف شدند . شواهدی علمی وجود دارد که نشان می دهد مقادیر مناسبی از پلی فنول های رژیمی در ارتباط با ماتریکس فیبر رژیمی وجود دارند که مواد قابل تخمیر برای میکروفلورای باکتریایی می باشند . هدف از این بررسی اینست که نشان دهیم ترکیبات پلی فنولی ساختارهای عمده ای از فیبر رژیمی بوده و روش مناسبی برای سنجش انها هستند