سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

سمانه میربخت – کارشناسی معماری، دانشگاه آزاد تبریز
سام عطاری جبارزاده – کارشناسی معماری، دانشگاه آزاد تبریز
شفیقه علی اصل – دانشجوی دکترای معماری، دانشگاه آزاد

چکیده:

سرزمین آذربایجان در معماری ایران در رده ی نخست اهمیت جای دارد.چراکه سه شیوه معماری ایران (پارسی ، آذری، اصفهانی) از انجا سرچشمه گرفته وبه سراسر ک شور ر سیده است.قرون هفتم و هشتم هجری قمری عصر شکوفایی معماری در آذربایجان بود. آذربایجان با مجموعه ای از شاخص های مهند سی و تزیینات بنا ، مهد معماری بشر و عهد ایلخانی معرفی می شود که در نوشتار حاضر به چند شاخص کلی تقسیم و دسته بندی شده که اکثر آنها ابداع معماران مکاتب تبریز و نخجوان است.سبک معماری آذربایجان ، که با مجموعه ای از یازده شاخص باز شناخته می شود، بر آیند پیوند سنتها و اسلوب معماری خراسانی با مکاتب معماری تبریز و نخجوان تعریف شده است که معمارانی بنان چون عجمی نخجوانی وعلیشاه تبریزی در آفرینش ان تاثیر بسیار داشته اند .دامنه تاثیرات سبک معماری آذربایجان از آذزبایجان فراتر رفت و به خراسان و ترکستان و دوران تیموریان رسید .