سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: اولین همایش خانواده، دانشجو، دانشگاه

تعداد صفحات: ۲۴

نویسنده(ها):

علی ملکی – کارشناس ارشد پژوهشگری علوماجتماعی
محمدباقر اکبرپورزنگلانی – دستیارعلمی دانشگاه پیام نور

چکیده:

علاقه به توسعه مهارتهای تفکر انتقادی درمحافل تربیتی هرچندپدیده جدیدی نیست ولی درعصر حاضر به دلیل ویژگیهای خاص ایندوره همچون انفجار دانش و تغییر و تحول سریع یافته های علمی به ضرورتی اجتناب ناپذیر تبدیل شده است تفکر انتقادی یک نوع تصمیم گیری است تصمیم گیری عاقلانه مبنی براینکه چه کاری انجام دهیم یا چه باوری داشته باشیم به اعتقاد انیسEnnis تفکر زمانی انتقادی است که متفکر به دقت درتجزیه و تحلیل مباحث کوشش کند به دنبال شواهد ارزشمند بوده و به قضاوت و نتایج سالم برسد او هدف ازآموزش تفکرا نتقادی را تربیت انسان هایی میداند که از اغراض شخصی به دور و مامور به صراحت و دقت باشند بالطبع پرداختن به این مهم و تربیت چنین انسانهایی مستلزم همکاری نهادهای گوناگون جامعه از جمله خانواده ودانشگاه است دراین میان از انجایی که خانواده واحد بنیادین جامعه و دارای نقشهای گوناگونی همچون عامل انتقال فرهنگی عامل توسعه فرهنگی و عامل تکوین هویت افراد هرجامعه به شمار می رود نقش اساسی و تعیین کننده درجامعه پذیری و شکل گیری شخصیت وهویت بینش انتقادی دراین مقاله افراد هرجامعه ایفا می کند درنظریه سیستمی به خانواده به صورت یک کل مرکب ازبخشهای مرتبط بهم نگریسته می شود دراین دسدگاه هربخش بربخشهای دیگر تاثیر گذاشته و از آنها تاثیر می پذیرد.