مقاله سبک زندگی شهری و مشارکت اجتماعی شهروندان سالمند اهوازی؛ یک پیمایش منطقه ای که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در جامعه شناسی کاربردی (مجله پژوهشی علوم انسانی دانشگاه اصفهان) از صفحه ۱ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: سبک زندگی شهری و مشارکت اجتماعی شهروندان سالمند اهوازی؛ یک پیمایش منطقه ای
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اعتماد و نابرابری اجتماعی
مقاله سالمندان اهوازی
مقاله عوامل و موانع
مقاله مشارکت اجتماعی
مقاله رگرسیون لوجستیک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسدالهی عبدالرحیم
جناب آقای / سرکار خانم: حسین زاده علی حسین
جناب آقای / سرکار خانم: محسنی تبریزی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: نبوی سیدعبدالحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
کاهش مشارکت جامعه محلی خوزستان و ایرانیان در برنامه های اجتماعی و سیاسی منطقه بین سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ مشاهده شده است. این مساله زمینه انجام بررسی هایی را در خصوص دلایل کاهش مشارکت اجتماعی فراهم نموده است. در این میان، افت شدید فعالیت های اجتماعی سالمندان ناشی از نابرابری فضای اجتماعی همراه با رشد جمعیت این گروه اجتماعی چشمگیرتر به نظر می رسد. این بررسی به روش پس رویدادی مطالعه عوامل مهم مشارکت اجتماعی سالمندان می پردازد. نظریات و دیدگاه های مشارکت؛ سرمایه و اعتماد اجتماعی، نابرابری و عوامل موثر بر آنها مطالعه گردید که در مجموع شش دسته عوامل اثرگذار انتخاب شدند. جامعه آماری شامل سالمندان بالای ۶۰ سال سن ساکن شهر اهواز است. به روش نمونه گیری خوشه ای دو منطقه ۳ و ۸ از مناطق هشتگانه شهرداری اهواز انتخاب و ۱۶۳ سالمند از این مناطق به روش کاملا تصادفی آزمون شدند. یافته های بررسی نشان داد از میان دسته عوامل اثرگذار، متغیرهای اعتماد و تعلق اجتماعی بالاترین ضریب اثر و همبستگی را با متغیر مشارکت داشته است. اثرگذارترین متغیرهای بعدی به ترتیب تاثیر بر متغیر وابسته شامل احساس مالکیت بر محیط شهری و نابرابری فضای اجتماعی، جنسیت، پایگاه اقتصادی اجتماعی، عضویت در نهادهای مردمی، مدت زمان اقامت در شهر بر حسب سال، رضایت از خدمات شهری، وضعیت تاهل، اشتغال، سلامت و بهداشت، آموزش و سواد و تقدیرگرایی بودند. نکته جالب، منفی بودن نقش متغیر گرایش به مذهب همراه با متغیر تقدیرگرایی بود. در پایان راهکارهایی از جمله تقویت و تخصصی نمودن برنامه های مشارکتی ویژه سالمندان و زنان، توسعه شبکه های اجتماعی و پیوندهای جماعتی با تقویت حس اعتماد و برابری اجتماعی ارائه و بیان شده است که بر فضای قومیتی و گروه های خاص مثل سالمندان و زنان در برنامه ریزی های شهری و منطقه ای، توسعه مشارکت های مدنی، توسعه سرمایه اجتماعی و کاهش نابرابری در فضای اجتماعی تاکید گردد.