سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۹۰

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سلمان کریمی – کارشناس معاونت پیشگیری و کاهش خطرپذیری

چکیده:

ایران، کشوری لرزه خیز، در منطقه خاورمیانه و بروی کمربند زلزله خیز آلپ هیمالیا قرار دارد. در زمانهای گذشته فعالیتهای زلزله خیزی در ایران وجود داشته که هنوز هم ادامه دارد و خواهد داشت .کلان شهر تهران هم از پتانسیل لرزه خیزی بالایی برخوردار بوده و متاسفانه بخش قابل ملاحظ هایی از ساختمان هایی که در طول سه دهه گذشته ساخته شده اند از وضعیت آسیب پذیری بالایی برخوردار می باشند. وقوع بحران پس از وقوع زلزله مسئله ای است که توجه بسیاری میطلبد. تهران با قریب به ۸ میلیون جمعیت دارای گسلهای فراوانی با گستردگی زیاد است که با توجه به تراکم جمعیتی بالا رخداد هر نوع زمین لرزه ای باعث ایجاد خسارت با ابعاد بسیار وسیع میگردد. با در نظر گرفتن شریانهای حیاتی و زیر ساخت ها، ابعاد فاجعه احتمالی وسیع تر هم خواهد بود. همچنین تهران پایخت سیاسی و اجتماعی و اقتصادی ایران است و رخدادن هر نوع حادثه از این قبیل ابعاد ملی پیدا خواهد نمود. برای مقابله با فجایع احتمالی و یا به بیان بهتر به حداقل رساندن تبعات آن راهکارهایی وجود دارد. با عنایت به این موضوع که زلزله قابل پیش بینی نیست و عملاً در امداد رسانی محدودیت زمانی وجود دارد، لذا باید راهکاری اندیشید تا با وضع موجود و در صورت رخداد زلزله تلفات احتمالی به حداقل کاهش یابد. در صورتی که پس از رخداد زلزله و تا ۷۲ ساعت پس از آن امداد رسانی صحیح، با سرعت و دقت صورت نپذیرد آمار تلفات افزایش خواهد داشت. با این شرایط اگر امکانی فراهم شود تا در دقایق اولیه زلزله نواحی آسیب دیده و میزان تلفات احتمالی مشخص شود، سرعت امداد رسانی به طرز مشهودی بالا رفته و آمار تلفات پس از زلزله کاهش مییابد. سامانه تخمین خسارت و تلفات زلزله با مکانیزم خاص خود نواحی آسیب دیده احتمالی، میزان آسیب دیدگی، تلفات مجروحین و پناهجویان را با دقت قابل قبولی تخمین میزند و با روشهایی موثر به مسئولین امر و کارشناسان ذیربط اعلام میکند که عملاً با این کار نقش موثری در کاهش تبعات و اثرات منفی پس از زلزله ایفا خواهد نمود.