سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی نظارت قضایی و حقوق شهروندی در نظام جمهوری اسلامی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

کوروش علی پور – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه
علی طهماسبی – استادیار دانشگاه رازی کرمانشاه

چکیده:

دیوان عدالت اداری به لحاظ شان و جایگاهی که اصول ۱۷۰و۱۷۳ قانون اساسی برای آن منظور داشته اند مرجع رسیدگی به شکایات مردم علیه دولت می باشد طبعا قوانین مربوط به این نهاد باید به گونه ای تنظیم شود که به نحوی مطلوب موجبات احقاق حقوق مردم را دربرابر دولت که عمدتا از موضعی قدرتمند برخوردار است فراهم نماید از انجا که قانوندیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۶۰ و اصلاحات بعدی آن برای نیل به مقصودفوق وافی نبود درسال ۱۳۸۵ نسخ گردید و جای خود را به قانون دیوان عدالت اداری جدید داد قانون اخیر با ایجاد تغییراتی درساختار دیوان نظیر درنظر گرفتن بودجه مستقل بهره گیری ازسیستم تعدد قاضی ایجاد شعب تشخیص ایجاد واحد اجرای احکام و نیز با ایجاد تغییراتی درتشریفات رسیدگی همچون قطعی بودن آرا پیش بینی اعاده دادرسی درنظر گرفتن طواری دادرسی نظیر دستورموقت ودخالت اشخاص ثالث درجریاندادرسی و نیز پیش بینی تمهیداتی برای کاست از اطاله دادرسی سعی کرده است ضمن رعایت اصول اساسی دادرسی حافظ حقوق مردم دربرابر تعدیات دولت باشد.