مقاله سازوکار تشکیل سیلیس و دولومیت در سنگ های کربناتی ژوراسیک فوقانی (آکسفوردین – کیمریجین- تیتونین؟) در غرب بجنورد و جاجرم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در بلورشناسی و کانی شناسی ایران از صفحه ۷۴۳ تا ۷۵۶ منتشر شده است.
نام: سازوکار تشکیل سیلیس و دولومیت در سنگ های کربناتی ژوراسیک فوقانی (آکسفوردین – کیمریجین- تیتونین؟) در غرب بجنورد و جاجرم
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سیلیسی شدن
مقاله دولومیتی شدن
مقاله گرهک
مقاله ژوراسیک فوقانی
مقاله غرب بجنورد
مقاله جاجرم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آقایی سیدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: محبوبی اسداله
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی حرمی سیدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: نجفی مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
توالی های کربناتی ژوراسیک فوقانی در کوه های بینالود، غرب بجنورد و شمال شرقی و جنوب غربی جاجرم رخنمون کامل داشته و ضخامت آنها به ۵۰۰ متر می رسد. گرهک های سیلیسی به اشکال مختلف کروی، بیضوی، کشیده، دیسکی و بی شکل در این توالی ها وجود دارند. سیلیسی شدن در این نهشته ها بیشتر به صورت جانشینی بوده که حضور باقیمانده های کربناتی در درون گرهک ها و قسمت های سیلیسی شده موید این جانشینی است. سیلیس بیشتر به اشکال دانه ای، دروزی و شعاعی و بیشتر به صورت ریزبلور است. این نوع سیلیس بیشتر در رخساره های عمیق دارای رادیولر و سوزن اسفنج تشکیل شده است که نشان دهنده خاستگاه آلی سیلیس است. دولومیت در این کربنات ها بصورت اولیه و ثانویه و به اشکال مختلف قابل مشاهده است. این دولومیت ها شامل چهار نوع اولیه ریز بلور (D1) فاقد هرگونه دانه، دولومیت های ثانویه جانشینی ریز تا میانگین بلور RD1) و (RD2، و سیمان دولومیتی (CD) است. با توجه به شواهد موجود دولومیت های مورد بررسی به صورت همزمان با رسوبگذاری و کمی پس از آن تا مراحل تدفین کم عمق تشکیل شده اند. مقادیر پایین استرانسیم و سدیم در دولومیت ها و گرهک های چرتی نسبت به گل آهکی میزبان نشانه تاثیر فرایندهای دیاژنتیکی تدفینی بر این نهشته هاست. همچنین مقادیر پایین تر منگنز و آهن گرهک های چرتی و دولومیت ها نسبت به سنگ آهک های مورد بررسی تشکیل شده در محیط های کم اکسیژن می تواند حاصل تمرکز پایین آن در محلول های دولومیتی و سیلیسی کننده و نیز شرایط نیمه اکسیدی هنگام تشکیل آنها باشد. مقادیر ایزوتوپ اکسیژن سنگ آهک ها (با میانگین (‰ VPDB-3.1، دولومیت ها (با میانگین (‰ VPDB-3.91و گرهک های سیلیسی (با میانگین (‰VPDB-14.82 نیز تاثیر فرایندهای دیاژنتیکی تدفینی بر این نهشته ها را نشان می دهد. دمای تشکیل دولومیت های مورد بررسی با توجه به مقادیر ایزوتوپ اکسیژن با دمای ۵۴ تا ۶۸ درجه سانتگراد محاسبه شده است.