سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی معماری و سازه

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

جمال الدین سهیلی – دکتری معماری عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد قزوین
رامونا حیدری فر – کارشناس معماری
مریم خانجانی – دانشجویکارشناسی معماری
راضیه رامین – دانشجوی کارشناسی معماری

چکیده:

معماران همواره در پی یافتن راه حلهای جدید جهتحل مسئله ای فضاهای محصور بوده اند توسعه ی دنیای مدرن تقاضا برای استفاده از سازه هایی با دهانه بزرگ را افزایش داد با وقوع انقلاب تولید آهن و سپس فولاد گسترش یافت و تولید مصالح با مقاومت زیاد ساخت بناهایی با ارتفاع بیشتر و دهانه های وسیعتر را امکان پذیر ساخت همزمان با توسعه راه آهن و صنعتی شدن فرایند تولید کالا تقاضا جهت اجرای سازه هایی با دهانه ی وسیع برای پلها، ساختمان ها، ورزشگاهها، ایستگاهها، ساختمان انبارها و کارخانه ها افزایش یافت. ابتدا مجموعه ای از خرپاهای متنوع شکل گرفت و در مراحل بعد سازه های مشبک فضایی سه بعدی به وجود آمدند از جمله مزایای سازه های فضایی می توان به اجزای مدولار تقسیم بار، آزادی درانتخاب محل تکیه گاه ها، هندسه منظم و … اشاره کرد بسیاری از فرمهای سازه ای به ویژه اغلب شبکه های فضایی از مدولهایی تشکیل شده اند.