سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی مهندسی ساخت و تولید

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

چکیده:

کامپوزیت های پایه فلزی در مقایسه با آلیاژهای معمولی ریختگی از خواص مطلوب تری از جمله مقاومت به خوردگی بالاتر ، خواص سایشی مطلوب تر و حفظ استحکام در دمای بالا برخوردارند. به همین جهت کاربرد چشمگیری در صنایعهوا فضا و خودروسازی پیدا کرده اند. در این میان کامپوزیت های پایه آلومینیوم – سیلیسیم به علت سبکی ، بیشتر مورد توجه هستند. اما به علت وجود نواسانات انبساط حرارتی ذرات مقاوم ساز سیلیکون ، در این پژوهش از فاز Mg2Siبه عنوان مقاوم ساز کامپوزیت ، که به روش درجا تولید می شود ، بهره برده شده است. روش درجا به روشی اطلاق می شودکه در آن فاز مقاوم ساز از دل فاز مادر تولید می شود. این کامپوزیت را می توان با افزایش منیزیم خالص به آلیاژ ۳۹۰A از طریق روش سطح شیبدار تولید نمود. حضور منیزیم باعث رقابت تشویقی مابین ذرات مقاوم سازMg2Si و ذرات سیلیسیم اولیه می گردد که در نهایت منجر به شکسته شدن شبکه سیلیسیم و ریزتر شدن آن خواهد شد