سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سجاد شمشیری –
حسن دارابی – استادیار دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
هما بهبهانی –

چکیده:

پروژه‌های سبزسازی شهر، زندگی شهری را لذت بخش‌تر می‌سازد و انگیزه‌های بیشتری برای جوامع و شیوه زندگی پایدار پیشنهاد می‌کند. به عنوان یکی از این پروژه‌ها می‌توان از باغ مشارکتی نام برد، که هدف آن علاوه بر آموزش محیط زیست گامی به سوی شهر پایدار می‌باشد. در کشورهای پیشرفته قوانین مملکتی و تقاضای خود شهروندان باهم آمیخته شده تا مشارکت شهروندان رکن اصلی بسیاری از پروژه‌های شهری نمایند. در ایران فقدان تجربه کافی در مدیران شهری و صاحبان مشاغل مانعی در برابر مشارکت ایجاد کرده است. حال با توسعه باغ مشارکتی که به غیراز در اختیار قرار دادن زمین به مردم برای دولت هیچ هزینه‌ای در بر ندارد، می‌توان مشارکت را در طرح‌های شهری تجربه نمود. «هر قطعه زمینی که توسط گروهی از مردم به باغ تبدیل شود را باغ مشارکتی گویند». یک جامعه ممکن است باغ مشارکتی را برای حفظ گونه‌های بومی، آموزش‌های زیست محیطی و اهداف زیباسازی محله بدون هیچ نیتی در تولید محصولات غذایی احداث نماید. دستاوردهای باغ مشارکتی برای مردم محله شامل: بهبود کیفیت زندگی اعضا؛ بهبود روابط همسایگی و برانگیختن برهمکنش اجتماعی و ایجاد پیوند فرهنگی؛ بالا بردن میزان اعتماد به نفس؛ زیباسازی محیط همسایگی؛ حفظ منابع طبیعی و ایجاد فضای سبز؛ محیاسازی فرصت‌هایی برای تفریح، تمرین، درمانی و آموزشی؛ کاهش میزان جرم و جنایت؛ درآمدزایی و توسعه اقتصادی؛ کاهش درجه حرارت شهری می باشد.