مقاله ساخت مدل پیش بینی کننده به منظور شناخت عوامل خطرزای پدیدآیی اختلالات روانی پس از آسیب مغزی تروماتیک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۲ در فیض از صفحه ۴۰ تا ۵۳ منتشر شده است.
نام: ساخت مدل پیش بینی کننده به منظور شناخت عوامل خطرزای پدیدآیی اختلالات روانی پس از آسیب مغزی تروماتیک
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آسیب مغزی تروماتیک
مقاله اختلالات روانی
مقاله عوامل خطرزا
مقاله مدل پیش بینی کننده

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی سجاد
جناب آقای / سرکار خانم: یوسف زاده شاهرخ
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی سیدحشمت اله
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژادلیلی احسان
جناب آقای / سرکار خانم: خدادادی نعیما

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: آسیب عضوی مغز می تواند افراد را مستعد ابتلا به اختلال روانی نماید. هدف از پژوهش حاضر ساخت مدل پیش بینی کننده و بررسی عوامل خطرزای پدیدآیی اختلالات روانی پس از وقوع آسیب مغزی تروماتیک(TBI)  می باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی طولی، ۲۳۸ بیمار مبتلا به TBI (43 زن و ۱۹۵ مرد) مراجعه کننده به بیمارستان پورسینای رشت از فروردین تا بهمن سال ۱۳۸۸ به شیوه نمونه گیری غیراحتمالی و پیاپی وارد شدند. همه افراد تحت معاینات جراحی اعصاب و روانشناختی قرار گرفتند. پس از گذشت ۴ ماه پیگیری، ۶۵٫۱ درصد (۱۵۵ نفر) از بیماران جهت تعیین ماهیت اختلال روانی ناشی از TBI با استفاده از مصاحبه ساختار یافته بالینی بر پایه ضوابط تشخیصی DSM-IV به روانپزشک مراجعه نمودند. داده ها با استفاده از رگرسیون لجستیک تحلیل شدند.
نتایج: یافته ها نشان داد که پس از آسیب دیدگی، ۷۵٫۴۸ درصد (۱۱۷ نفر) دارای تشخیص اختلالات روانی ثانوی برTBI  هستند. نتایج رگرسیون لجستیک نیز نشان داد که شدت TBI (95 CI 1.259-9.712 درصد، OR=3.497)، وجود آسیب تحت جمجمه ای (۹۵ CI 1.022-7.857 درصد، OR=2.834) و افت سطح سازش یافتگی عمومی پس از تروما، همان طور که توسط نسخه مناسب سازی شده  GHQ-28سنجیده می شد (۹۵ CI 1.035-1.111 درصد، OR=1.072) شانس ابتلا به اختلالات روانی را افزایش می دهند.
نتیجه گیری: پدیدآیی اختلالات روانی پس از TBI پیوند تنگاتنگی با عوامل آسیب شناختی عضوی مغز (شدتTBI و وجود آسیب تحت جمجمه ای) دارد، اما در این میان نباید از نقش عوامل تاثیرگذار روانشناختی نظیر سطح سازش یافتگی عمومی پس از تروما نیز غافل بود. همچنین، به منظور پیش بینی افرادی که در معرض خطر بروز اختلال روانی پس از TBI هستند، می توان از مدل کارآمد ساخته شده در این پژوهش استفاده نمود.