سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در نگهداشت انرژی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی اصغر صادقی – پژوهشگاه مواد و انرژی – پژوهشکده انرژی – کرج – مشکین دشت
تورج عبادزاده – پژوهشگاه مواد و انرژی – پژوهشکده انرژی – کرج – مشکین دشت
بایک رئیسی – پژوهشگاه مواد و انرژی – پژوهشکده انرژی – کرج – مشکین دشت
محمد علی فاطمی نیا – پژوهشگاه مواد و انرژی – پژوهشکده انرژی – کرج – مشکین دشت

چکیده:

سلول های خورشیدی فعال شونده با رنگینه نسل سوم سلول های خورشیدی هستند. این سلولها برای اولین بار با بازده بالا در سال ۱۹۹۱ ساخته شدند. این سلولها گرچه بازده کمتری از سلولهای سیلیکونی سنتی دارند ولی هزینه وانرژی کمتری برای ساخت آنها مصرف میشود. به منظور ساخت این نوع سلول های خورشیدی به لایه ای نانو متخلخل با ضخامت میکرومتری دی اکسید تیتانیوم نیاز است. نشست الکتروفورتیکی نانوذرات از سوسپانسیون روشی موثر و کم هزینه به منظور ایجاد این قابلیت است. البته لایه در ضخامت های بالای ۱ میکرومتر دچار ترک می شود و در این مقاله به بررسی فرآیند تولید لایه ی چند میکرومتری بدون ترک و مقایسه بازده سلول ساخته شده با ترک و بدون ترک می پردازیم. لایه نشانی چند مرحله ای نانوذرات موجود در در سوسپانسیون می توان حضور ترک ها را حتی در ضخامت بیش از μ m 12 میکرومتر نیز حذف کند. در ابتدا لایه های نازک دی اکسید تیتانیم تولید شده پس از فعال سازی توسط رنگینه N 719 و قرار گرفتن در جایگاه فوتوالکترود مورد آنالیز I-V قرار گرفتند و بهبود خواص سلول در نتیجه ی لایه نشانی چند مرحله ای به اثبات رسید.