مقاله زمین شیمی و خاستگاه خاک صنعتی کانسار فلدسپار بیداخوید (زون گسلی دهشیر) با استفاده از داده های عناصر کمیاب و ایزوتوپ های پایدار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در ژئوشیمی از صفحه ۲۲۷ تا ۲۳۷ منتشر شده است.
نام: زمین شیمی و خاستگاه خاک صنعتی کانسار فلدسپار بیداخوید (زون گسلی دهشیر) با استفاده از داده های عناصر کمیاب و ایزوتوپ های پایدار
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بیداخوید
مقاله گرانیت شیرکوه
مقاله معدن فلدسپار
مقاله خاک صنعتی
مقاله عناصر جزئی و خاکی کمیاب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تقی پور بتول
جناب آقای / سرکار خانم: اعتمادی بیژن
جناب آقای / سرکار خانم: مکی زاده محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوی امیر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
معدن فلدسپار بیداخوید در جنوب غرب شیرکوه یزد، در ۷۰ کیلومتری شهر یزد قرار گرفته است. این منطقه از نظر موقعیت زمین شناسی، در زون ایران مرکزی و بخشی از کمربند آتشفشانی ارومیه – دختر قرار دارد. معدن فلدسپار بیداخوید به شکل ذخیره آبرفتی کواترنری در همبری گسلی سنگ های گرانیتی شیرکوه با آهک های سازند جمال (پرمین) واقع است. هم اکنون خروج گازهای گوگردی از این زون گسلی فعال، مشاهده می شود. آرن ها و ماسه سنگ های تحکیم نیافته، سنگ های اصلی معدن را تشکیل می دهد. بیشتر رسوبات این معدن در رده بندی فولک در محدوده کوارتزآرنیت و آرکوز قرار می گیرد. بر اساس مطالعات پراش پرتو X، کانی های اصلی سازنده این ماسه سنگ ها شامل کوارتز، آلبیت، مسکوویت، ایلیت و ارتوکلاز است.گردشدگی و جورشدگی ضعیف در دانه ها نشانگر نزدیک بودن این رسوبات به سنگ منشا است. با توجه به شواهد صحرایی، مطالعات سنگ نگاری و مقایسه ترکیب کانی شناسی رسوبات با گرانیت شیرکوه، به نظر می رسد باتولیت گرانیتی شیرکوه، نقش مهمی در تشکیل کانسار بیداخوید داشته است. این رسوبات که به عنوان خاک صنعتی ارزش اقتصادی دارند، از دیدگاه محیط زمین ساختی در محدوده مرتبط با زون فرورانش قرار می گیرند. الگوی بهنجار شده تغییرات عناصر خاکی کمیاب نمونه های رسوب و گرانیت ها، نشان دهنده غنی شدگی شدید در LREE ها و تهی شدگی در HREE است، الگوی این تغییرات مشابه نمونه های گرانیت های میزبان است که نشان دهنده هم منشا بودن رسوبات و سنگ مادر است. مقادیر حاصل از ایزوتوپ های پایدار O18 و D در رسوبات منطقه بیداخوید به ترتیب (dO18) از ‰ ۳٫۳۴- تا ‰ ۷٫۶- و (dD) از ‰ ۴۸٫۳۴- تا ‰ ۷۵٫۴- متغیر است که نقش بیشتر آب های زیرزمینی در دگرسان کردن سنگ میزبان نفوذی و ایجاد این رسوبات را نشان می دهد.