مقاله زمینه یابی تجارب تفسیری (دعا، استخاره، رویای صادقه، لقمه حلال، چشم زخم) از دریافت های معرفتی در اقشار مردم کاشان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در جامعه پژوهی فرهنگی از صفحه ۵۵ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: زمینه یابی تجارب تفسیری (دعا، استخاره، رویای صادقه، لقمه حلال، چشم زخم) از دریافت های معرفتی در اقشار مردم کاشان
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تجربه تفسیری
مقاله رویای صادقه
مقاله استخاره
مقاله دعاهای شخصی
مقاله لقمه حلال
مقاله چشم زخم
مقاله فرهنگ کاشان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری حسین
جناب آقای / سرکار خانم: صدیقی ارفعی فریبرز
جناب آقای / سرکار خانم: عسکری بابادی مرجان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اصطلاح تجربه دینی را نخستین بار شلایر ماخر، در قرن هجدهم، در غرب به کار برد. این اصطلاح انواع مختلف تجربه های دینی (تجربه شبه حسی، تجربه وحیانی، تجربه احیاگر، تجربه عرفانی، تجربه ربانی یا قدسی، و تجربه تفسیری) را فرا می گیرد. تجربه تفسیری تجربه ای است که دینی بودن آن به واسطه برداشت دینی از رویدادی است که شخص صاحب تجربه بر اثر اعتقادات دینی خود به آن می رسد و پس از روبه روشدن با آن، آن را با چهارچوب شناختی دینی خود تفسیر و تبیین می کند.
تجارب تفسیری رایج میان شیعیان ایران شامل دعای شخصی، استخاره، رویای صادقه، پیامدهای لقمه حلال، و چشم زخم می شود. هدف این جستار شناخت انواع دین داری و تجارب دینی شیعیان ایران و بررسی تاثیر تجربه تفسیری در حیات اجتماعی و فردی آن هاست.
این مقاله ضمن تبیین مبانی نظری تجربه های دینی، به بررسی زمینه ها، گونه ها، و میزان باور و پای بندی مردم کاشان به دعا، استخاره، رویای صادقه، و چشم زخم پرداخته است. نتایج این تحقیق، با نمونه آماری ۳۶۲ نفر، نشان داد که زنان از بین تجارب مذکور به دعا و رویای صادقه بیش تر از مردان اعتقاد دارند، ولی اعتقاد زنان و مردان به استخاره و لقمه حلال تفاوتی با هم ندارد. همچنین بین بالارفتن تحصیلات و باورهای مذکور رابطه معکوسی برقرار است.