سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حسین افراخته – دانشیار دانشگاه گیلان
مهدی عالی – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

بهینه سازی شبکه های اتوبوس رانی یکی از مسایل مهم در برنامه ریزی حمل ونقل عمومی است. مساله تعیین زمان بندی بهینه یک مساله بهینه سازی چندهدفه در مقیاس بزرگ است که حل دقیق آن برای شهرهای بزرگ بسیار وقتگیر و در برخی حالت ها کاری غیر عملی می باشد. الگوریم ژنتیک چندهدفه یکی از مناسب ترین روش ها برای بدست آوردن پاسخ توابع چندهدفه می باشد. در این پژوهش با انطباق یک مدل رایانه ای مبتنی بر رفتار واقعی شبکه اتوبوس رانی و الگوریتم ژنتیک چندهدفه از ساده سازی های قبلی صرف نظر شده است تا جواب های نهایی بدست آمده با جواب های بهینه واقعی کمترین اختلاف را داشته باشند. نتایج بدست آمده نشان می دهد که استفاده از الگوریتم ژنتیک چندهدفه روشی کارا است که علاوه بر حفظ فرضیات و پیچیدگی های مساله زمان بندی، با آن می توان در زمان بسیار کمتری نسبت به حل دقیق مساله به جواب های بهینه نهایی دست پیدا کرد