سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سروین الهی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر

چکیده:

بی تردید فضاهای سبز و محیطهای زیست شهری یکی از اساسیت رین عوامل پایداری حیات طبیعی وانسانی درشهرنشینی نوین به شمار می آید یکی ازمهمترین عوامل محدودکننده فضاهای سبز شهری کمبود منابع آب است کمبود آب درعصرکنونی یکی از موضوعات بحرانی برای بیشتر کشورها خصوصا کشورهای واقع درمناطق خشک و بیابانی ازجمله ایران میب اشد Xeriscaping« یا منظرپردازی خشک رویکردی متداول درسطح جهان است که درمواجهه با شرایط و اقلیم هایی گرم و خشک مطرح می گردد چنانچه طراحی منظر از نوع زری اسکیپ بدون آسیب رساندن به کیفیت و زیبایی محیط مصرف آب را تا ۵۰ درصد کاهش میدهد مفهوم زری – اسکیپ درطراحی محیط یک مفهوم دوستدار طبیعت است درراستای این پژوهش راهکارهایی برای اجرایی گشتن دو هدف استفاده بهینه از منابع آبی و گسترش فضای سبز کافی و ابداع و اجرای طرح های نوین درطراحی فضای سبز شهری مورد بحث و بررسی قرارمیگیرد نوآوری این پژوهش درارایه راهکارهایی اجرایی درراستای پیاده سازی منظور سازی خشک دربوهای بیابانی و اقلیم گرم و خشک است.