سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی علوم شناختی در تعلیم و تربیت

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سهراب مروتی – دانشگاه ایلام
نرگس شکربیگی – دانشگاه ایلام

چکیده:

زبان یکی از عوامل مؤثر در برقراری ارتباطات اجتماعی است. سیر تکاملی زبان در مسیر شناختی تعلیم و تربیت فرآیندی صعودی دارد، که در این مسیر زبان به صورت گفتار بروز می نماید. ارتباط اجتماعی مؤثر موجب شکوفایی استعداد افراد و بهبود کیفیت روابط در نظام تعلیم و تربیت می گردد. از سوی دیگر بازشناسی معانی گفتار و زبان در بهبود روابط اجتماعی بین فردی و همچنین نظام تعلیم و تربیت اهمیت بسزایی دارد. فرهنگ اسلامی و آموزه های دینی به مسائل تعلیم و تربیت توجه فراوانی داشته است. از سوی قرآن کریم و سخنان ائمه معصوم (ع) به تمام ابعاد وجودی انسان توجه داشته و برای تکامل و سعادت در این زندگی اجتماعی تنها منبع الهی وقطعی می باشند. آموزه های دینی در مسیر زبان شناسی و چگونگی صحبت کردن نکات فراوانی را بیان می نماید. توجه به آموزه های دینی در مسائل تربیتی به خصوص در جامعه اسلامی ما می تواند راهگشای بسیاری از مشکلات و معضلات تعلیم و تربیت باشد. پژوهش حاضر درصدد بررسی زبان شناسی شناختی در تعلیم و تربیت با رویکردی بر آموزه های دینی است. همچنین در پی آن است تا به آسیب شناسی گفتار و زبان در فرآیند تعلیم و تربیت از نظر آموزه های دینی بپردازد.