سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی صدسال معماری و شهرسازی ایران معاصر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

الهام شاه حسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری

چکیده:

درطول تاریخ پاسخگویی به شرایط متغیر و نیازهای جدید همواره ضرورتی جدایی ناپذیر از معماری بوده است انعطاف پذیری به مفهوم قابلیت پاسخگویی به این شرایط یکی از ویژگیهای مهم پدیده های هستی و یکی از مفاهیم کلیدی در الفبای شکل گیری معماری مسکونی ایران است با توجه به تغییرات مداوم زندگی و تغییرات و تفاوت های نیاز کاربر و یا کاربران توجه به مفهوم انعطاف پذیری درمعماری مسکن از دیرباز مورد توجه بوده است این موضوع درزندگی شتابناک انسان که با تغییرات عمده ویا بسامدهایی پیاپی کوتاه شونده روبرو میگردد ضرورتی مضاعف می یابد روشهای متعددی دراین زمینه ظهور یافته است که به دلایلی بنظر می رسد این پیشرفت ها درجهت بالا بردن انعطاف عملکردی ساختاری و فضایی مسکن سنتی ایران به اندازه کافی کارامد نبوده است این نوشتار ازیکطرف به علل انعطاف پذیری درمسکن سنتی و ازطرف دیگر به تحلیل ریشه های این ناکارآمدی با نگاهی آسیب شناسانه می پردازد نتیجه مطالعه دسته بندی و مشکلات دراین زمینه می باشد.