سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

غلامرضا معمارزاده – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
مهرزاد سرفرازی – دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین (نو
سمانه فایض – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت سیستم های اطلاعاتی دانشگاه آزاد اسلامی

چکیده:

در دنیای امروز که از ان به عصر ارتباطات و اطلاعات یاد می شود، هیچ صنعتی بدون بهره برداری از فن آوری های مدرن و همسو شدن با تحولات دیجیتال، نمی تواند راه پویایی و توسعه در اقتصاد پررقابت جهانی و حتی محلی را بپیماید و صنعت گردشگری نیز از این قاعده مستثنی نیست. از آنجا که صنعت گردشگری و جهانگردی مسئول ۲۰ تا ۳۰ درصد از فروش های مجازی بوده تردیدی نیست که همه کشورهای جهان در رقابتی تنگاتنگ به دنبال دریافت سهم بیشتری از درآمد و بالابردن سطح اشتغال ناشی از بهینه سازی این صنعت خدماتی در شورهای خود هستند. بکارگیری فناوری های نوین ارتباطی و سیستم های اطلاعاتی به منظور توسعه صنعت گردشگری را گردشگری الکترونیکی می نامند. گردشگری الکترونیکی یکی از مقولات مهم تجارت الکترونیکی بوده و از پیچیده ترین مصولاتی است که بصورت روی خط (On Line) ارائه می شود. گردشگران باید بتوانند نیازهای اطلاعاتی خویش را در باره مقصد (نظیر انواع جاذبه ها، راه های دسترسی، امکانات اسکان، غذا، حمل نقل، انواع نقشه های گردشگری و غیره) از طریق شبکه جهانی اینترنت مورد بررسی قرار داده و سفری را برنامه ریزی نمایند خرید محصول گردشگری و آشنایی با محیط مقصد قبل از سفر، ارائه اطلاعات دقیق و به روز و همچنین ارائه خدمات نوین از مزایایی است که یک سیستم جهانگردی الکترونیکی برای کاربران و گردشگران خود به ارمغان می آورد. تریست که ارتباط تنگاتنگی با گردشگری الکترونیک دارد نیز یکی از قدیمی ترین سرگرمی های افراد در جامعه های مختلف انسانی از دیرباز بوده است. در این مقاله سعی خواهیم کرد تا حد اماکن به موضوع گردشگری الکترونیکی پرداخته و هر آن چیز که با گردشگری الکترونیکی در ارتباط می باشد را تبیین و ارائه کنیم.