سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حسن کاکویی – اداره کل نظارت بر مواد غذایی وزارت بهداشت
علیرضا سعیدی – معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی گیلان

چکیده:

استقرار سیستم های کار آمد کنترل غذا از مواردی ضروری در حمایت از سلامت و ایمنی مصرف کنندگان بوده و در بسیاری از کشورها سیستم های کارآمد کنترل غذا به دلیل موازی کاری ، تعدد سازمانهای تصمیم گیری ، ضعف در نظارت و پایش کارایی لازم را نداند . با عنایت به متفاوت بودن ساختار و زیرگروه های سیستم های کنترل غذا در کشورهای مختلف ، الزامات کلی سیستم ملی کنترل غذا شامل قوانین ، مدیریت سیستم کنترلی غذا ، سرویس های بازرسی و آزمایشگاهی ، اطلاع رسانی و آموزش می باشد. در گذشته قوانین مواد غذایی مبتنی بر کنترل محصول نهایی بوده و بعد از بروز و شیوع بیماریها و مشکلات ناشی از توزیع و مصرف غذا به فکر چاره می افتادند در حالی که امروزه با رویکرد پیشگیرانه کلیه حلقه های زنجیره غذایی از مزرعه تا سفره را با اعمال شرایط خوب کشاورزی (GAP ) ، شرایط بهداشتی مناسب ( GHP ) ، شرایط خوب تولید (GMP ) و استقرار سیستمهای ایمنی نظیر HACCP و ISO22000 کنترل می نمایند. مسئولیت اصلی مدیریت سیستم کنترلی غذا تعیین حدود قانونی ، کارایی سیستم پایش ، تهیه سیاست کلان و توسعه مداوم منابع و تسهیلات می باشد . به موازات گسترش سریع سیستم های تولید و عرضه محصولات غذایی بازرسین بایستی در کلیه علوم و تکنولوژی غذایی آموزش های لازم را دیده و به روز باشند . یکی از مهمترین ضروریات سیستم ملی کنترل غذا تهیه استراتژی ملی می باشد که سیستم های کنترلی را از سردرگمی ، موازی کاری ، کاهش بهره وری ، اتلاف منابع و امکانات مصون می دارد. با توجه به موفقیت کشورهای توسعه یافته در طراحی و اجرا رویکرد پیشگیرانه و ارزیابی احتمال خطر و فعالیت های آموزشی مداوم در سیستم های ملی کنترل غذا ، این مهم می بایست در سیاست گذاریهای کلان کشورهای در حال توسعه و به خصوص کشور ما گنجانده و اجرا گردد.