سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی انتقال آب بین حوضه ای (چالشها و فرصتها)

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسین محمد ولی سامانی – استاد دانشکده مهندسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
شقایق فرهادی – کارشناس ارشد عمران(سازه های هیدرولیکی)، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

روندیابی سیل در رودخانه از اهمیت ویژه ای در مهندسی آب برخوردار است. قابل ذکر است که روندیابی سیل کاربرد فراوانی در مسائل مربوط به پیش بینی سیل، طراحی مخازن، ساماندهی رودخانه، محاسبه ارتفاع سیل بندها، دیواره های موازی رودخانه و … دارا می باشد. برای انجام روندیابی سیل از دو روش هیدورلیکی و هیدرولوژیکی استفاده می شود. روش هیدرولوژیکی اگرچه دقت روش هیدورلیکی را ندارد ولی بسیار ساده تر بوده و درطراحی سازه های کنترل سیل با اطمینان قابل قبولی به کار می رود. در این مطالعه، روش هیدورلوژیکی مبتنی بر روش ماسکینگام خطی پیشنهاد شده است که تعیین پارامترهای مجهول آن با بهینه سازی توسط الگوریتم ژنتیک انجام می شود. بر اساس مدل پیشنهادی برنامه کامپیوتری تهیه شده است که قادر به انجام محاسبات روندیابی سیل با دقت بالایی می باشد. در این تحقیق اطلاعات آماری رودخانه سیلاخور واقع در استان لرستان برای ارزیابی مدل پیشنهادی مورد استفاده قرار گرفته است. هیدروگراف های خروجی محاسباتی حاصل از نتیجه بهینه یابی با هیدروگراف های خروجی مشاهداتی مورد مقایسه قرار گرفته است. نتایج بدست آمده از مدل پیشنهادی بیانگر دقت و همبستگی بالای آن می باشد