سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

احمد گلیوری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی- همزیستی با بیابان، مرکز تحق
احمد رضا پناهیان – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی- همزیستی با بیابان، مرکز تحق
مجید کریم پور ریحان – دانشیار مرکز تحقیقات بین المللی بیابان، دانشگاه تهران
حمید رضا ناصری – استادیار مرکز تحقیقات بین المللی بیابان، دانشگاه تهران

چکیده:

بیشتر مراتع ایران بدلیل واقع شدن در مناطق خشک و نیمه‌ خشک و چرای مفرط دام از نوع مراتع فقیر می‌باشند. گیاه باریجه یکی از گیاهان مهم مرتعی، دارویی و صنعتی بوده که در مناطق کوهستانی و ییلاقی و در ارتفاعات که بیشتر نزولات بصورت برف است رویش دارد. در این پژوهش با هدف جلوگیری از تخریب مراتع به مطالعه روش جایگزینی گیاه باریجه با تعداد دام موجود در مرتع پرداخته شده است. مرتع ویسر با وسعت ۴۱۵۴هکتار از اواسط خرداد هر سال به مدت صد روز مورد تعلیف ۱۳۰۰ رأس دام سبک قرار می گیرد که میزان درآمد خالص دامداری در حدود ۸/۱۶ میلیون ریال می باشد، در حالی که میزان درآمد خالص برداشت باریجه در۳۰۰ هکتار از مراتع حدود ۵۸۰ میلیون ریال در همان سال می باشد. تا کنون در حدود ۹۰۰ هکتار از سطح مراتع ویسر زیر کشت گیاه باریجه رفته و‬ تعداد دام مرتع از ۱۳۰۰ رأس در سالهای قبل به ۲۰۰ رأس در سال ۸۹ کاهش یافته است. این اقدام در حفظ مراتع امری قابل توجه بوده که علاوه بر این، میزان درآمد حاصل از برداشت باریجه ۳ برابر درآمد حاصل از دامداری است. با اجرای این طرح طی یک دوره شش ساله علاوه بر بالارفتن سطح درآمد مرتعداران از طریق برداشت باریجه با تشکیل شرکت تعاونی بهره برداری، درآمدهای خالص از اجرای این طرح به سهام مرتعداران عضو تعاونی افزوده می شود.