مقاله روش مولکولی ساده برای تایید شناسایی گونه های اصلی قارچ های کاندیدا، آسپرژیلوس و درماتوفیت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اردیبهشت ۱۳۹۳ در مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه از صفحه ۱۰۵ تا ۱۱۲ منتشر شده است.
نام: روش مولکولی ساده برای تایید شناسایی گونه های اصلی قارچ های کاندیدا، آسپرژیلوس و درماتوفیت
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اونیکومایکوزیس
مقاله درماتوفیتوزیس
مقاله ترایکوفیتون
مقاله مخمر
مقاله آسپرژیلوس
مقاله PCR

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: معلم زاده سیدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: یادگاری محمدحسین
جناب آقای / سرکار خانم: رجبی بذل معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: کچویی رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پیش زمینه و هدف: اونیکومایکوزیس توسط درماتوفیت ها، مخمرها و کپک ها ایجاد می شود. جهت شناسایی عوامل مختلف این عفونت که به عنوان یک معضل مهم بهداشتی در جوامع مختلف شناخته شده است باید روش های تشخیصی حساس تر و نوینی جایگزین روش های معمول گردد.
اهداف مشخص این مطالعه شامل اهداف ویژه و کاربردی است که عبارتست از تشخیص صحیح، حساس و سریع عوامل مختلف اونیکومایکوزیس با استفاده از روش مولکولی (از محیط کشت برای راه یابی کار روی بالین) و همچنین مقایسه حساسیت و دقت PCR با روش های معمول آزمایش مستقیم و کشت و جلوگیری از موارد منفی کاذب که در روش های تشخیصی فعلی دیده می شود.
مواد و روش ها: این مطالعه یک بررسی توصیفی – تجربی بوده که روی نمونه های کشت مایع و جامد استاندارد ترایکوفیتون ها، مخمر کاندیدا و کپک آسپرژیلوس صورت گرفته است تا راه برای آزمایش مستقیم مولکولی روی نمونه های بالینی بیماران فراهم شود. در این آزمایش از آغازگرهای یونیورسال قارچ(ITS1 and ITS4)  و اختصاصی ترایکوفایتون روبروم (T-rub) استفاده شد.
یافته ها: در مطالعه حاضر، برای اولین بار در ایران و با استفاده از پروتکل جدید، ظرف ۲ ساعت استخراج مستقیم DNA از نمونه های کشت یادشده صورت گرفت. همچنین مقایسه نتایج روش های آزمایشگاهی معمول مثل آزمایش مستقیم و کشت با روش PCR حساسیت و دقت بسیار زیاد آن را نسبت به روش های یاد شده به اثبات می رساند.
نتیجه گیری: این روش می تواند در آینده با سرعت و دقتی که دارد جایگزین بسیار مناسب و دقیق روش های معمول کشت و آزمایش مستقیم در نمونه های بالینی اونیکومایکوزیس باشد.