مقاله روش مناسب عیارسنجی چغندرقند تولید شده تحت شرایط خشکی، شوری و نرمال The appropriate method for determining of sugar content in sugar beet produced under drought, salinity and normal conditions که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در مجله چغندرقند از صفحه ۹۹ تا ۱۱۱ منتشر شده است.
نام: روش مناسب عیارسنجی چغندرقند تولید شده تحت شرایط خشکی، شوری و نرمال The appropriate method for determining of sugar content in sugar beet produced under drought, salinity and normal conditions
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چغندرقند
مقاله تنش خشکی
مقاله تنش شوری
مقاله پلاسیده گی
مقاله عصاره گیری
مقاله عیارسنجی
مقاله هضم سرد
مقاله هضم گرم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بابایی بابک
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهیان نوقابی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: جهاداکبر محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: یوسف آبادی ولی اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در روش پلاریمتری تعیین عیار عصاره حاصل از ۲۶ گرم خمیر چغندرقند نرمال ۲۳ میلی لیتر منظور می شود تا با ۱۷۷ میلی لیتر محلول شفاف کننده حجم کل معادل ۲۰۰ میلی لیتر شود. افزایش ماده خشک و تفاله چغندرقند تحت هر نوع تنش و پلاسیدگی می تواند موجب کاهش حجم عصاره حاصل از ۲۶ گرم چغندرقند از ۲۳ میلی لیتر گردد. این تحقیق با هدف تعیین عیار چغندرقند تولیدی تحت شرایط تنش خشکی، شوری و ریشه های پلاسیده در مزرعه پس از برداشت انجام شد. ریشه های مورد آزمون تحت شرایط نرمال، خشکی، نیمه شور و شور در دو منطقه کرج و اصفهان در سال ۱۳۸۹ تولید گردیدند. پس از برداشت، ریشه ها در معرض پلاسیدگی قرار گرفته و هر کدام به طور مستقل در قالب آزمایش فاکتوریل (۳×۳) بر پایه طرح کاملا تصادفی با ۱۲ تکرار مورد آزمون قرار گرفتند. عامل پلاسیدگی ریشه (A) در سه سطح شامل: -a1 ریشه تازه تولید شده در شرایط مطلوب با ۷۶±۱ درصد رطوبت وزنی، -a2 ریشه پلاسیده در حد ۷۰±۱ درصد رطوبت وزنی و -a3 ریشه کاملا پلاسیده با ۶۵±۱درصد رطوبت وزنی بودند و فاکتور (B) روش عصاره گیری در سه سطح شامل: -b1 روش عصاره گیری هضم سرد، -b2 روش فرانسوی بر اساس حجم عصاره و –b3 روش هضم گرم بودند. صفات درصد قند، درصد ماده خشک، درصد تفاله (مارک)، بریکس و هدایت الکتریکی کلیه نمونه ها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که پلاسیدگی ریشه موجب افزایش ماده خشک ریشه از ۲۴ به ۳۲ درصد و تفاله از ۴٫۷ به ۷٫۱ درصد گردید. نتایج روش عصاره گیری متداول با روش فرانسوی و روش هضم گرم برای ریشه های نرمال اختلاف معنی داری نداشت. ولی تفاوت در شرایط تنش متوسط شوری (P<0.05)، تنش خشکی و شوری (P<0.01) معنی دار بود. به طورکلی، بین دو روش عصاره گیری فرانسوی و هضم گرم در تمام شرایط اختلاف معنی داری مشاهده نشد. بین روش متداول و روش فرانسوی در محدوده ماده خشک ۲۴ تا ۲۷ درصد اختلاف معنی داری (P<0.01) به دست نیامد. لذا با توجه به نتایج به دست آمده از این تحقیق و سهولت اجرای روش هضم سرد توصیه می شود از روش هضم سرد برای ریشه های با ماده خشک تا ۲۷ درصد و از روش فرانسوی برای ریشه های با ماده خشک بالاتر از ۲۷ درصد استفاده شود.