سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سمیه مشهدی نژاد – نویسنده، دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
تقی عبادی –
مهران افخمی –

چکیده:

با پدیدار شدن آثار زیانبار فعالیت‏های بشری، جهت ایجاد تعادل و سازگاری بین فعالیت‏های محیط زیست ابزارها و روش‏های مختلفی ابداع شده و مورد استفاده قرار گرفته است. ارزیابی اثرات زیست محیطی ( EIA )، از جمله روش‏های بسیار کارآمدی است که با شناسایی محیط زیست و درک اهمیت آن، آثار بخش‏ها و یا فعالیت‏های مختلف یک طرح بر اجزای محیط را بررسی و ارزیابی می‏کند و در نهایت با توجه به نتایج حاصل از آن، راهکارهایی برای ایجاد سازگاری بیشتر بیان می‏دارد. [۱]در بخش آخر یک مطالعه‏ی ارزیابی اثرات زیست محیطی ( EIA )، بر اساس اثرات شناسایی شده در طرح، زمینه برای برنامه‏ریزی و مدیریت اثرات زیست محیطی به ویژه کنترل و مهار نمودن اثرات نامطلوب فراهم می‏گردد. اگرچه حذف کامل اثرات منفی پروژه‏های توسعه، امکان‏پذیر نیست اما می‏توان از شدت و دامنه‏ی آنها تا حد زیادی کاست. حذف، کاهش و یا کنترل پیامدهای نامطلوب زیست محیطی می‏تواند از طریق عملیات مهندسی و یا تمهیدات مدیریتی انجام گردد. در این مقاله، روشهای تقلیل اثرات نامطلوب زیست محیطی مرتبط با طرح لایروبی رودخانه‏گرگر، بر منابع خاک، مورد بررسی قرار گرفته است.