سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی مدیریت و مهندسی سیلاب با رویکرد سیلاب های شهری

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیده آرزو قناد – کارشناس ارشد سازه های آبی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان
بهنام شفیعی ثابت – استادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان

چکیده:

عقیده موجود در زمینه کنترل رواناب در کشور ما مبتنی بر تخلیه و دفع سریع سیلاب به فاصله هر چه دورتر میباشد. سیستمهای زهکشی و شبکه آبهای سطحی با این هدف احداث میشوند تا سرعت جریان را زیادتر نموده و توان تخلیه سیلاب را افزایش دهند. منتهی اشباع شدن سریع شبکه به علت توسعه شهری، نگهداری نامناسب و عدم رعایت فاصله و تراکم شبکه دهانههای ورودی، موقعیت قرارگیری شیب و قطر مجاری سیلابرو و شیب و قطر سازههای تخلیه با بارشی که شدت آن مقداری از حد معمول بیشتر است خیابانها و کوچه ها دچار آبگرفتگی میشوند. با توجه به این شرایط لازم است ایران نیز از روش های نوین کنترل سیلاب از جمله روش AHP استفاده کند تا بتواند معیارهایی که باعث ایجاد سیلاب و آبگرفتگی میشود را شناسایی و اولویت بندی کند و با استفاده از آن، معیارها را اصلاح و بازسازی کند.