سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

روزبه ابرازی – کارشناس ارشد تحقیق در عملیات
مهناز آقامحققی – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم کامپیوتر
سیدمهدی تشکری هاشمی – ستاد

چکیده:

بخشی از تراکم موجود در بزرگراهها ناشی از رفتارهای خودمحور وسائل نقلیهی شخصی جهت استفاده از زیر ساخت های موجود است و چنانچه این رفتارهای خودمحور از طریق تکنیکهای مدیریت پویایترافیک با رفتارهای قابل کنترل جایگزین شوند، بهبود قابل ملاحظهای در وضعیت ترافیکی بزرگراهها حاصل میگردد. یکی از تکنیکهای جدید و کارای مدیریت پویای ترافیک، جهت کنترل جریان ترافیکبزرگراهها، کنترل محدودیت سرعت است. در این مقاله نخست بیان میکنیم که چگونه کنترل محدودیت سرعت منجر به بهبود شرایط ترافیکی میشود، سپس مروری بر روشهای کنترل محدودیت سرعت خواهیم داشت. مطالعه موردی بر روی بزرگراه صیاد شیرازی با استفاده از الگوریتمی پیشنهادی و در شبیه ساز AIMSUN صورت گرفته است. از مهمترین نتایج بدست آمده از شبیه سازی میتوان به کاهشمعنی دار ۱۰٫۹۶ درصد در زمان تأخیر و کاهش ۹٫۰۶ درصدی در مجموع زمانهای سفر اشاره کرد.