سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس زلزله، سازه و روشهای محاسباتی

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

مجتبی اصغری سرخی – کارشناس ارشد سازه
سعید شجاعی باغینی – استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

با توجه به اقبال جهانیبه کاهش هزینه های ساخت به کارگیری روشهای تحلیل مرتبه دوم درطراحی سازه ها مورد توجه همه آیین نامه ها قرارگرفته است درگذشته آثار پایداری تنها ازطریق حل مساله درسطح اعضا با استفاده ازضرایب طولموثر منظور میشد دریان روش سعی می شود که مساله پیچیده پایداری کلی قاب به مساله ساده پایداری کشسان ستونهای مجزا با شرایط انتهایی مختلف با ضریب طول موثر k تبدیل می شود انتقال اصلی براین روش این است که چون این روش برمبنای تحلیل کشسان حالات ایدئال استوار است نمی تواند برای تخمین رفتار پایداری سیستم های واقعی مورد اعتماد باشد ضمن اینکه دربعضی موارد تعیین ضریب طول موثر kخودتقریبی هستند و گاه نیاز است که مهندس طراح قضاوت مهندسی خود را دراین زمینه به کارگیرد که این کار سبب می شود که تعیین بارکمانشی هرعضو یا کل سازه به صورت دقیق به سختی صورت گیرد