سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای رویکردهای نوین حسابداری و حسابرسی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

جلال جسوراجیرلو – مربی ، معاون آموزشی ودانشجویی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پارس آباد مغ
صغری رضازاده – کارمند سازمان مرکزی تعاون روستایی ایران
فیروز شقاقی – مربی ، مدیر گروه رشته حسابداری ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد پارس آباد مغ

چکیده:

هدف از نگارش این مقاله تبین مفهوم سرمایه فکریIC واجزای آن و همچنین معرفی روشهای گوناگون اندازه گیری سرمایه فکری می باشد . در این مقاله ابتدا به تعریف سرمایه فکری واجزای آن پرداخته شده است ودر این راستا از نظرات اندیشمندان مختلف استفاده گردیده وبا توجه به این که رشد نوین اقتصادی، از دانش و اطلاعات سرچشمه می گیرد و لذا این امر موجب افزایش اهمیت سرمایه فکری به عنوان مقوله ای پژوهشی واقتصادی شده است. پس می توان گفت که سرمایه فکری، زاده عرصه علم و دانش است. ولی هنوز این واژه در دوران رشد خود به سر می برد. بطور کلی ، نقش و سهم سرمایه فکری در پیشرفت مدیریتی، فنّی ، اجتماعیواقتصاد موضوع تحقیقات جدید قرار گرفته است، به گونه ای که دانش سازمانی، عامل اصلی مزیت رقابتی و خلق ارزش شناخته شده است. بنابراین، دستیابی به مزیت رقابتی و بقای سازمان در گرو توانایی آن در خلق، ذخیره،توزیع و کاربرد دارایی های دانشی است. و اندازه گیری سرمایه فکری بر اساس رویکردی راهبردی از داراییهای نامشهود استوار است واثر این دارایی ها بر مبنای میزان خلق ارزش و منافعی که برای سازمان در پی دارد، سنجیده می شودوبطور کلی صاحبنظران سرمایه فکری را عموما به سه جز،سرمایه انسانی ،سرمایه ساختاری وسرمایه رابطه ای تقسیم نموده اند و در سالهای اخیر برای اندازه گیری سرمایه فکری، چندین رویکرد و الگو مطرح شده است. این مقاله رویکرد ها وروشهای اندازه گیری سرمایه فکری را به اختصار مرور می کند.