سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سازه، زلزله و ژئوتکنیک

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

منصور کریمی – کارشناس ارشد زمین شناسی مهندسی
توحید چرب گو – کارشناس ارشد زمین شناسی مهندسی
ثمانه علی حسین مسلک – کارشناس شهرسازی

چکیده:

آب ذخیره شده در پشت سدهای خاکی و بتنی از طریق پی سد در صورتیکه کنترل مناسب نداشته باشد می تواند باعث بروز صدمات جدی برای آن شود . بیشترین صدمات حاصل در این حالت ناشی از افزایش گرادیان خروجی آب بوده که سبب فرار آب می شود .امروزه یکی از شیوه هایمتداول برای کاهش یا کنترل تراوش از پی سد ، حفر گمانه به فواصل معین و تزریق دوغاب سیمان می باشدبدین منظور جهت ارزیابی اثراتتزریق ، مطالعات و اقدامات خاصی باید قبل و در حین اجرا و بعد از تزریق صورت بگیرد تا بتوان نتایج مطلوبی را از روند عملیات تزریق داشته باشیم . با توجه به محدوده پروژه سد آغ چای خوی که تا حدودی تحت تاثیر گسلهای منطقه از جمله گسل سلماس ، شمال تبریز و همچنینهوازدگی سنگ های آهکی نابرجای موجود در تکیه گاه چپ و وجود درز وشکاف قابل ملاحظه در تکیه گاه راست سد ، لزوم انجام تزریق را جهت نفوذناپذیری پی و تکیه گاه ها بیش از پیش ملزوم می دارد