سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رضوان اسدی – دانشگاه یزد، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری و عضو انجمن ابخی
فریبا زکی زاده – دانشگاه یزد، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری و عضو انجمن ابخی
شهربانو عباسی جندانی – دانشگاه یزد، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری و عضو انجمن ابخی

چکیده:

با توجه به اینکه اکثر آب مورد استفاده در ایران در زمینه کشاورزی است مدیریت صحیح در این زمینه بسیار حائز اهمیت است.افزایش کارایی مصرف آب با برنامه ریزی صحیح و به کار گیری روش های مناسب آبیاری دو راهکار استفاده بهینه از آب می باشد. در اقلیم خشک یا نیمه خشک ایران ، انتخاب روش های آبیاری بهینه، نه تنها یک فن، بلکه یک هنر است. روش های سنتی آبیاری، همراه با نوآوری های جدید، هنوز هم می توانند کاربرد داشته باشند. یکی از روشهای ابیاری بهینه، ابیاری زیر سطحی و روش دیگر ابیاری کوزه ای می باشد که در این مقاله به تفصیل در مورد ان به بحث خواهیم پرداخت. در روش آبیاری زیر سطحی ،اب در زیر خاک سطحی و درمنطقه نفوذ ریشه تامین می شود هدایت آب از طریق لوله های سفالی یا فلزی مشبک که در زیر سطح خاک نصب شده اند صورت می گیرد و آب از این سوراخهای مشبک در خاک نفوذ کرده و آنرا مرطوب می سازد و آبیاری کوزه ای در واقع یکی از روشهای سنتی آبیاری در مناطق خشک است که در این روش گودالی در زمین حفر شده و کوزه بزرگی را در آن قرار می گیرد و اطراف کوزه مخلوطی از خاک و کود حیوانی پر شده و بعد بذر سبزی و صیفی جات در اطراف آن کشت می شود.با استفاده ا زاین روشها می توان در جهت تقلیل بیابان زایی گام برداشت و اراضی بیشتری را زیر کشت برد.