سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

لیلا شاهمراد – دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه شیراز
داریوش حیاتی – عضو هیات علمی بخش ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

بی شک امروزه در عرصه قدرت ملتها، نیروی انسانی تعلیم دیده حرف اول را می زند و منابع و تکنولوژی در درجه دوم و سوم اهمیت قرار می گیرند. طبیعی است در چنین شرایطی و نظر به محدودیت منابع و گرانی عوامل تولید از ترویج انتظار می رود که با تلاش بیشتر بستری را فراهم نماید تا کشاورزان از منابع کمتر اقدام به تولید بیشتر همراه با کیفیت لازم نموده و مکانیزمهایی را به کار گیرد که بتواند به تمام کشاورزان مهارت مورد نیاز را ارائه و به کمک آموزش، آنها را به ابزار دانایی و توانایی مجهز نماید. یقیناً موفقیت ترویج در این امر خطیر متکی به عوامل مختلفی از جمله تحقیقات است که با پژوهش های کاربردی انجام شده منابع و اطلاعات لازم را با در نظر گرفتن یک شیوه جدید در اختیار بهره برداران قرار دهد. لذا برای رسیدن به این هدف، به یک رابطه تنگاتنگ بین دو مجموعه تحقیق و ترویج نیاز می باشد. اما مهمتر از ارتباط بین این دو، ارتباطشان با کشاورز می باشد و آنچه تعیین کننده موفقیت یا عدم موفقیت یک پژوهش می شود قضاوت بهره بردار و میزان دخالت و رضایت او از یک طرح و در نهایت پذیرش از طرف او می باشد و این میسر نیست مگر اینکه کشاورزان در فرآیند یک پژوهش و طرح اعم از مسئله یابی، اجرا و بکارگیری آن حضور مؤثر داشته و در این فرآیند به عنوان محور اصلی قرار گیرند