سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد خندان بکاولی – دانشجوی دکتری مهندسی زلزله پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندس
ابراهیم حق شناس – استادیار پژوهشکده ژئوتکنیک پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندس
محسن کمالیان – دانشیار پژوهشکده ژئوتکنیک
a Ghafouri Zarandi – in Geography and Urban Planning, International Institute of Earthquake Engineering andSeismology, Tehran, Iran

چکیده:

مشاهدات فراوان پس از زلزله های مخرب نشان داد که ساختمانهای واقع بر بلندی ها متحمل خرابی بیشتر نسبت به دیگر ساختمان ها شدند از جمله این شواهد می توان به زلزله سان فرناندو ۱۹۷۱ زلزله فریولی ۱۹۷۶ زلزله یونان ۱۹۹۹ و زلزله ۲۰۰۵کشمیر پاکستان اشاره کرد با توجه به تاثیر حضور توپوگرافی بر تقویت امواج زلزله مطالعه رفتار آنها از اهمیت بسزایی برخوردار است در کنار شواهد تجربی شواهد دستگاهی نیز این اثر خاص را بوضوح نشان میدهند از موارد بسیار شاخص می توان به شتاب ثبت شده ۱٫۲g بر پشته ای در نزدیکی سد پاکویما در زلزله سان فرناندو ۱۹۷۱ و دیگری شتاب ثبت شده ۱٫۸g در تپه تارزانا در زلزله ۱۹۹۴ نورثریج اشاره کرد.