سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دهمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بابک افضلی – پژوهشکده سامانههای فضایی – دانشکده هوافضای دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
محمدرضا جوان – پژوهشکده سامانههای فضایی – دانشکده هوافضای دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
حسن کریمی – عضو هیأت علمی دانشکده هوافضای دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:

در این مقاله، فرآیند رشد قابلیت اطمینان و توابع هدف و قیود حاکم بر این فرآیند تشریح می گردد. فرآیند رشد قابلیت اطمینان، در انتهای هر مرحله از طراحی و ساخت ماهواره برها انجام می گیرد تا در صورت وجود تفاوت بین قابلیت اطمینان هدف و محصول طراحی شده، میزان رشد مورد نیاز قابلیت اطمینان اجزاء مختلف با توجه به سطح پیچیدگی و امکانات تکنولوژیکی و براساس کمترین هزینه تحمیلی مشخص گردد. در این مقاله فرآیند رشد تشریح شده بر نتایج حاصل از طراحی یک ماهوار هبر در انتهای مرحله طراحی اولیه اعمال شده و نتایج بدست آمده بررسی می گردد