سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش بین المللی دانش سنتی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محسن جواهری – کارشناس ارشد هیدرولوژی وعضو هیأت مدیره مهندسین مشاور حاسب فارس
پرهام جواهری – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی و مشاور عالی اسبق وزیر جهاد کشاورزی

چکیده:

گذشتگان نام مکان ها را بدون معیار انتخاب نمی نمودند. این نام ها عموماً در برگیرنده شرایط جغرافیایی آن جا هاست که غالباً به شرایط توپوگرافی، آب و هوایی و به ویژه آب و نیز گاهی بر پایه رویدادهایی که تأثیری شگرف در تحول منطقه به جا گذاشته است صورت پذیرفته است. در مقاله حاضر دست یابی به معانی واژه های آبی که غالباً در نام آبادی ها، رودها و چشمه ها وجود دارد بر اساس ردیابی معانی بخش های آن واژه در سایر لغات زبان فارسی و نیز سایر زبان ها صورت پذیرفته است. در این راستا در می یابیم که بسیاری از واژه های بیگانه که گمان می رود مترادفی در زبان فارسی ندارد، در حقیقت دارای نام های کهنی در فارسی است که امروزه به دست فراموشی سپرده شده است. نام بسیاری از روستاها که به دلیل ناآشنایی با معنای پر مفهوم آن که ریشه در آب و جغرافیایی محلی دارد، آسان توسط مقامات محلی و حتی کشوری کنار گذاشته می شود و نام های بی مسمایی چون: فلان آباد و یا نام های دیگری که هیچ گونه وجه مشترکی با فرهنگ و موقعیت آن محل ندارد جایگزین آن ها می گردد، در حالی که در معنای آن نام ها؛ فرهنگ، تاریخ و اصالت یک ملت نهفته است که لازم است با نگاهی نو و هوشمندانه به آن نگریست