سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

هدا باوی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد
اسدالله محبوبی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد
رضا موسوی حرمی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد
مهدی نجفی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

جهت مطالعه رخساره ها و محیط رسوبی نهشته های کامبرین پسین در شمال غرب کرمان، سه برش ۱۴۰ و ۱۶۰ متر ، گزوئیه، گتکوئیه و داهوئیه در شرق و جنوب شرق شهرستان زرند انتخاب و به ترتیب ۱۳۰ اندازه گیری شده است. این نهشته ها معادل سازند درنجال در ناحیه طبس هستند و در این مطالعه نیز تحت همین عنوان شرح داده شده اند. نهشته های سازند درنجال در منطقه مورد مطالعه، با مرزی مشخص بر روی شیل های قرمز رنگ کامبرین میانی و در مرز بالایی به صورت تدریجی به نهشته های کربناته اردوویسین تبدیل می شوند. مطالعات صحرایی و آزمایشگاهی منجر به شناسایی دو مجموعه رخساره آواری و کربناته شده است. مجموعه رخساره آواری شامل دو رخساره ماسه سنگی و گلسنگی است که باتوجه به شواهد موجود مانند ریپل مارک های موجی و رخساره های همراه در پهنه جزر و مدی برجای گذاشته شده اند. مجموعه رخساره کربناته از سه زیر مجموعه جزر و مدی (دولومادستون-استرماتولیتی)، لاگونی (دولستون-پکستون) و سدی (گرینستون اووئیدی-اینتراکلستی) تشکیل شده است. در این میان رخساره های سدی از بیشترین فراوانی برخوردار هستند. مدل رسوبگذاری رخساره های مورد مطالعه نشان می دهد که نهشته های کامبرین پسین شرق زرند در یک پلتفرم کربناته حاشیه دار برجای گذاشته شده اند. نهشته های مربوط به دریای باز احتمالا در سنگ های کربناته فوقانی (اردویسین) دنبال می شوند.