سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار اقتصاد سلامت

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

جواد ابراهیم زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد بهداشت، دانشکده ی مدیریت و اطلاع رسانی پ
ادریس حسن پور – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشگاه علوم پزش
سمیه افشاری – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران.
پیام محمودیان – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشگاه علوم پزش

چکیده:

مقدمه: یکی از ابعاد مهم توسعه جوامع، توسعه ی سلامت و به عبارتی میزان و کیفیت دسترسی افراد جامعه به خدمات بهداشتی و درمانی است. از آنجا که هر گونه برنامه ریزی جهت ارایه ی خدمات به مناطق نیازمند، مستلزمارزیابی وضع موجود می باشد، مطالعه حاضر به ارزیابی و رتبه بندی شهرستان های استان سیستان و بلوچستان از لحاظ دسترسی به شاخص های بهداشتی و درمانی پرداخته است.روش بررسی: این پژوهش از نظر هدف از نوع پژوهش های کاربردی و از نظر ماهیتی از نوع پیمایشی – توصیفی و از نظر زمان تک مقطعی محسوب می گردد. جامعه ی آماری تحقیق، کلیه ی شهرستان های استان سیستان وبلوچستان در سال ۰۹۳۱ مشتمل بر ۰۱ شهرستان بود. برای جمع آوری اطلاعات ۹۱ شاخص بهداشتی و درمانی تعریف شد و از سالنامه ی آماری کشور و همچنین منابع اینترنتی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و مرکزآمار ایران به عنوان مراجع رسمی اطلاعات کشور، برای جمع آوری اطلاعات در این زمینه استفاده شد. در این مطالعه از تکنیک آنتروپی شانون به منظور تعیین اوزان شاخص ها و از تکنیک TOPSIS و SAWبه منظورهای رتبه بندی شهرستان های استان سیستان و بلوچستان از لحاظ دسترسی به شاخص های بخش بهداشت و درماناستفاده شده استبنابراین به برنامه ریزان و مسوولان مربوط پیشنهاد می شود در برنامه ریزی منطقه ای و تخصیص بودجه در این زمینه، جهت رفع و کاهش نابرابری بین شهرستان های این استان، اولویت ها را با توجه بهمیزان برخورداری این شهرستان ها از این شاخص ها تعیین نمایند