سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش گردشگری و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

فرشاد حاج علیان – استادیار دانشکده تحصیلات تکمیلی مدیریت ، دانشگاه آزاد اسلامی ، فیروز
جواد صوفیابادی – دانشجو تحصیلات تکمیلی مدیریت صنعتی ، عضو باشگاه پژوهشگران جوان ، دانش
عزیز ارفعی – دانشجو تحصیلات تکمیلی مدیریت بازرگانی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، کرمانش

چکیده:

با توجه به روند چالش های اقتصادی سال های اخیر بخش های متنوعی از اقتصاد دچار تحولات اساسی گردیده است ، به همین خاطر نمی توان محیط استراتژیک گردشگری را از چالش ها مستنثنی دانست.گردشگری همواره با ابعاد رفتاری ، احساسی انسان ها پیوندی دیرینه داشته و جز یکی از اساسی ترین فعالیت های انسانی به شمار می آید . بخش اعظمی از ادبیات گردشگری به نتایج اقتصادی و نقش مثبت گردشگری در ایجاد اشتغال و بهره مندی از فرصت های جدید متمرکز می شود اما متأسفانه بخش پر اهمیت و حیاتی این مطالعات یعنی گردشگری به عنوان مشتریان استفاده از خدمات گردشگری همواره مغفول مانده است. ابعاد اساسی هوش هیجانی همچون عوامل مؤثر بر آگاهی و خود گردانی ، مهارت های اجتماعی دارای رابطه ای مستقیم با ارتباطات انسانی می باشد، لذا درونی شدن و افزایش سطح هوش هیجانی در تیم ارتباط با مشتری را می توان سیاستی مؤثر در برقراری ارتباط بلند مدت با گردشگر دانست.مدیریت ارتباطا با مشتری به عنوان راهبری تجاری برای ارتقاء نرخ جذب گردشگر همواره نیازمند تقویت فاکتور های اساسی هوش هیجانی می باشد. در این تحقیق با استفاده از فرایند سلسله مراتب فازی به رتیه بندی و شناسایی اهمیت این فاکتور ها برای بکارگیری موثرتر در محیط مدیریت ارتباط با مشتری (گردشگر) پرداخته ایم.