سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنفرانس بین المللی مهندسی صنایع

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سهند دانشور – دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
عزیزه حنیفی مهماندار –

چکیده:

تصمیم گیرندگان همیشه برارزیابی عملکرد یک گروه ازواحدهای متجانس برای انتخاب بهترین عامل تاکید زیادی دارند مدلهای استاندارد DEA میتواند کارایی نسبی واحدهای تصمیم گیری را ارزیابی کند و کارها ازناکاراها تشخیص دهد با این حال زمانی که بیش ازیک DMU کارا وجود دارد غیرممکن است همه آنها صرفا براساس امتیازات کارایی استاندارد زمان بندی شوند دراین مقاله روشی برای رتبه بندی کامل همه ی DMU پیشنهاد شده است که بابازده به مقیاس متغیر براساس ترکیبی ازنفوذهرDMU کارا روی همه یDMU ها و امتیازات کارایی استاندارد است.