سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

احمد زارعان – دانشجوی دکتری ژئوفیزیک و مربی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر، گروه م
خلیل ساعی – رئیس مدیریت بحران استان آذربایجان شرقی
عباس نظری – رئیس مرکز لرزهنگاری تبریز

چکیده:

سیستمهای هشدار سریع راهکاری برای تخفیف خطر زلزله میباشند. امتیاز این سیستم قابلیت سریع اطلاعات زلزله برای کمی کردن خطرات مربوط به زلزله و انتشار قریب الوقوع جنبش زمین قبل از رسیدن آن به مناطق شهری و مناطق حساس است. کنار سامانه های واکنش سریع کنترلبحرانهای پس از رخداد زمینلرزه بایستی سامانهای هشدار سریع طراحی و نصب گردد تا حوادث در حین رخداد نیز کمینه گردد. برای انجام این کار بایستی تخمین فوری از پارامترهای چشمه زمینلرزه در چند ثانیه اول در یافت موجP را داشته باشیم. در این مقاله به سامانه های هشدار سریع و تاریخچه آن خواهیم پرداخت. به طور کلی انواع سامانهها به دو روش تعیین پیشاپیش و تخمین از روی موجP تقسیم میشوند. در سامانه تعیین پیشاپیش، ایستگاههای لرزهای بین چشمههای احتمالی (شناخته شده)، زمینلرزه و سایت (ساختگاههای مورد نظر) قرار دارد. سامانه نوع دوم خود به دو قسمت ناحیهای و درسایت تقسیم بندی میشود. امروزه اهمیت خطر زمینلرزه در شهر تبریز با شدت یافتن روند گسترش شهری بیشتر احساس میشود. بدین ترتیب نصب چنین سامانهای در شهر ضروری میباشد