سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش منطقه ای اخلاق اجتماعی از منظر قرآن و عترت

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

راضیه تقوی زاد – استادیار زیست شناسی گیاهی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی وا

چکیده:

؛«وادا اخذنا میثاق بنی اسرائیل لا تعبدون الا الله و بالوالدین احسانا و ذی افقربی و الیتامی و المساکین…» به یاد آرید آن هنگام را که ازبنی اسرائیل پیمان گرفتیم که جز خدا را نپرستید و به پدر و مادر و خویشاوندان و یتیمان و درماندگان نیکی کنید… . سوره مبارکه بقره/آیه۸۳ . چنین استنباط می شود که ما در ازای عهد عبودیت خداوند، می بایست یتیمان را در مراتب عالیه احسان و مهربانی قرار دهیم، بهطوری که نزد پروردگار، اهمیت رسیدگی به آنان، مشابه رسیدگی به خویشاوندان است. در این تحقیق سعی شده با بهره گیری از آیات وسیره معصومین(ع)، شأن ایتام درک شود و راهکاری برای کمک به این همنوعان ارائه کنیم. پیامبر اسلام(ص) خود در طفولیت، پدرگرامیشان را از دست دادند. از آنجا که اسلام دین عملی و آیین زندگی است، عموی گرانقدر آن حضرت، سرپرستی ایشان را به عهدهگرفتند و تا آخر حامی قوی برایشان بودند و حتی عموزاده (علی(ع)) چنان تعلیم دید که جان خود را در راه آن عزیز خویشاوند می گذارد.این ها به ما می آموزد اولاً مراقبت و سرپرستی از ایتام در مرتبه اول به خویشاوندان درجه یک مانند پدر بزرگ و عمو می رسد. در ثانی،نگاهمان به پدیده یتیم شدن باید به گونه ای باشد که فکر کنیم این ضایعه ممکن است برای هرکس حتی مقرب ترین فرد نزد خداوند،پیش آید و می تواند حکمت و تدبیری برای خود ساختگی باشد، سازندگی برای خود یتیم و هم برای اطرافیانی که سرپرستی یا محبتدارند. همچنین محبت باید چنان باشد که فرد را به کمال برساند به طوری که پیامبر اسلام، قبل از نبوت نیز به صداقت و امانت داریشهره بودند. در مورد ایتامی که اماکن دولتی عهده دار نگه داری از آنان هستند، پیشنهاد می شود تدابیری شود تا با رعایت مسائل ایمنی،این عزیزان بتوانند در ایام نوروز یا تعطیلات، به صورت مهمان در خانواده های داوطلب و با محبت و شناخته شده سپری کنند تا تجارب وآموزش های لازم زندگی را کسب کنند. همچنین افرادی که تمکن مالی دارند خود را موظف به سرپرستی دورادور یک فرد یتیم که دراماکن دولتی نظیر بهزیستی زندگی می کند بدانند.