ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮی و ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد

ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﻣﺸﺎرﻛﺖ ﻫﻤﮕﺎﻧﻲ ﺑﺮای ﻛﺎﻫﺶ آﻻﻳﻨﺪه ﻫﺎی ﻣﺤﻴﻄﻲ و ﻣﺼﺮف اﻧﺮژی و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺣﻔﻆ و ﺣﺮاﺳﺖ از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺤﻴﻄﻲ و ﻣﻴﺮاث ﺟﻬﺎﻧﻲ اﺳﺖ.ﻣﻌﻤﺎری ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺿﻤﻦ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف اﻧﺮژی و ﻛﺎﻫﺶ آﻟﻮدﮔﻲ ﻣﺤﻴﻂ زﻳﺴﺖ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺧﻮد را در ﺟﻬﺖ اﻫﺪاف ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﻳﺪار ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺳﺎزد.در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن،ﻧﻤﺎی ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻳﻜﻲ از اﺟﺰاﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺳﻄﻮح وﺳﻴﻊ ﺧﻮد ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺰاﻳﻲ در ﻛﺎﻫﺶ اﻧﺮژی ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻧﻤﺎﻫﺎی ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻋﻨﺼﺮ ﭘﺎﻳﺪار ﻳﻜﻲ از راه ﺣﻞ ﻫﺎﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف اﻧﺮژی،ﻛﺎﻫﺶ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻫﺎی ﻣﺼﺮﻓﻲ و اﻳﺠﺎد زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻃﺒﻴﻌﻲ،ﺑﻬﺒﻮد ﻛﻴﻔﻴﺖ آب و ﻫﻮا و ﻛﺎﻫﺶ اﺛﺮ ﺟﺰﻳﺮه ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ.ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲ دﻫﺪ ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻧﻤﺎی ﺳﺒﺰ ﺑﺎ ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﻨﺎﺳﺐ(ﻫﻢ از ﻧﻈﺮ ﻣﻌﻤﺎری و ﺳﺎزه ای و ﻫﻢ از دﻳﺪﮔﺎه ﮔﻴﺎه ﺷﻨﺎﺳﻲ)ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ۱۸ ﺳﺎل ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻤﺮ ﻛﻨﺪ.

اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ ﻣﻴﺰان ﺑﺎ در ﻧﻈﺮﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﻼﺣﻈﺎت ﻳﺎد ﺷﺪه در اﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﻓﺰاﻳﺶ اﺳﺖ.ﺗﻜﻨﻮﻟﻮژی ﻧﻤﺎی ﺳﺒﺰ در ﻣﺴﻴﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻮده و ﻫﺮ روز ﭘﺮوژه ﻫﺎی ﻧﻮﻳﻦ و ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻃﺮاﺣﺎن اﺟﺮا ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ.ﺗﻜﻨﻴﻚ ﻫﺎی ﻧﺼﺐ و ﺳﺎﺧﺖ ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﻣﺴﻴﺮ ﺗﺮﻗﻲ ﺑﻮده و ﻃﺮاﺣﻲ ﻫﺎی ﻧﻮآوراﻧﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ اﻳﻦ ﻧﻤﺎﻫﺎ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ.اﻳﻦ در ﺣﺎﻟﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ در ﻛﺸﻮر ﻣﺎ،ﻫﻨﻮز از ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻤﺎﻫﺎﻳﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﺸﺪه و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﺟﺰ اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﺎ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ.

ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻻزﻣﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺑﻴﺸﺘﺮی ﺑﺮای ارﺗﻘﺎء ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻣﻌﻤﺎری در ﺟﻬﺖ ﻛﻨﺘﺮل اﺗﻼف و ﻛﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف اﻧﺮژی اﻧﺠﺎم ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ و از ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﻫﺎی آن در اﻳﺠﺎد ﻳﻚ ﻣﻌﻤﺎری ﭘﺎﻳﺪار ﺑﻬﺮه ﺑﺮداری ﺷﻮد.اﻣﻴﺪ اﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎﻳﻲ از اﻳﻦ دﺳﺖ،راﻫﮕﺸﺎی ﻣﻌﻤﺎران و ﻃﺮاﺣﺎن ﻋﻼﻗﻤﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻤﺎری ﭘﺎﻳﺪار و ﻣﻼﺣﻈﺎت زﻳﺴﺖ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﮔﺮدد.