سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

شهربانو عباسی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی کرمان
عفت شهبازی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی کرمان
جمیله عابدی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی کرمان

چکیده:

کاهش ضایعات پس از برداشت محصولات کشاورزی به عنوان راهی موثر برای افزایش تولید و دسترسی به مواد غذایی مورد نیاز یکی از اولویت های مهم در کشورهای مختلف جهان است. به طور کلی برای مطالعه و تخمین ضایعات پس از برداشت، ارائه روشی استاندارد و همچنین افزایش دانش سیاستگزاران در مورد تجزیه و تحلیل هزینه به منفعت سرمایه توصیه شده است. آنچه در سیاستهای بازاریابی و امنیت غذایی مهم جلوه میکند، نگرش خاص به چهار مقوله عرضه، تبدیل و توزیع، مصرف و بهداشت و درمان می باشد . توجه دولتها به این چهار مقوله میتواند به کاهش ضایعات محصولات کشاورزی منجر گردد. عواملی از جمله عدم تجهیز مناسب صنایع تبدیلی وتکمیلی، استفاده ار شیوه های نامناسب نظیر استفاده از کودپاشهای سانتریفوژ یا دست پاش و در نتیجه مصرف اضافی بذر، آفت و بیماریها، تاخیر در برداشت، افت ناشی از استفاده ماشین و وسایل برداشت، بسته بندی و درجه بندی نامناسب، حمل و نقل و انبارداری نامناسب سبب بالا رفتن سطح ضایعات کشاورزی میگردد . کاهش ضایعات نیاز به مدیریت در بخشهای خصوصی و دولتی دارد، که در آن بایستی به تشکلهای دولتی و خصوصی ، اهمیت محصول، سیاستهای حمایتی دولتی ، تشکلها و اتحادیههای کشاورزی در قبل و پس از برداشت توجه کافی و لازم شود. حمایت از کشاورزان در جهت افزایش بهرهوری محصول و نیز اصلاح نظام خرید تضمین محصولات و بهبود بسته بندی محصولات کشاورزی از جمله راههای کاهش ضایعات مواد غذایی و محصولات کشاورزی به شمار می رود.