سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ذکریا زارعی اسدی – کارشناس آموزش ابتدایی و معاون اجرایی هنرستان کاردانش شهید عباسی
بقیت الله عمادی اعظم – کارشناس آموزش ابتدایی و آموزگار دبستان شهید باقری روستای باغچه
محدثه عمادی اعظم – فارغ التحصیل کارشناسی علوم تربیتی (دبستان و پیش دبستان)

چکیده:

این تحقیق از نوع کاربردی تحلیلی است و با هدف بررسی رضایت شغلی معلمان ابتدایی (بخش شیرین سو -۱۳۹۴) به عنوانیکی از مولفه های توسعه سازمانی و پایداری منابع انسانی انجام گرفت. جامعه آماری، آموزگاران (زن و مرد) مقطع ابتدایی بخششیرین سو بود (۱۰۳ نفر طبق جدول کرجسی، ۱۹۷۰ به عنوان نمونه از جامعه ۱۵۰ نفری آموزگاران ابتدایی و ۲۱ نفر ازمربیان پیش دبستان، انتخاب شدند). ابزار تحقیق، پرسشنامه ۲۷ گویه ای با آلفا کرونباخ ۰/۸۰ بود و برای تجزیه و تحلیل ازآزمون مقایسه میانگین دو گروه مستقل، کایاسکویر و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. با توجه به نتایج آزمون مقایسهمیانگین دو گروه مستقل، تفاوت معنیداری بین میانگین رضایت شغلی ۲ گروه مورد مطالعه (۱- مربیان پیشدبستانی ۲ -آموزگاران مقطع ابتدایی: پایه های اول تا ششم) در ابعاد پرداختی (۰/۰۲) و فرصت های ترفیع (۰/۰۴)، مشاهده گردید (ابعادروابط سرپرست و همکاران و عوامل محیط کاری تفاوتی نداشتند)، بطوریکه مربیان پیش دیستانی دارای میانگین کمتری ازرضایت شغلی نسبت به سایر معلمان بودند. طبق آزمون تک نمونه ای t ، اختلاف معنی داری بین میانگین (۳/۶۳) رضایت شغلیمعلمان (پیش دبستان و دبستان) با متوسط فرضی (۳) وجود ندارد، لذا رضایت شغلی برابر با متوسط است. در ادامه، یافته ها بیانگراین است که بین رضایت شغلی معلمان ابتدایی بخش شیرین سو با سکونت معلم در محل آموزشگاه، نوع استخدام آنها و داشتنفرزند دانشآموز در مقطع ابتدایی رابطه همبستگی مثبت (در سطوح ۰/۰۵ و ۰/۰۳) وجود دارد و این در حالی است که بینمتغیر وابسته و نوع جنسیت معلمان، تعداد دانش آموزان، میزان مشارکت معلمان در تصمیم گیری و سابقه کاری آنان رابطه وجود ندارد.