سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

عباس جنگی مرنی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
مریم امیدی نجف آبادی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

مهمترین چالش ایران در بخش کشاورزی کمبود آب و مدیریت غیراصولی آن است کشاورزی با مصرف ۹۳% آب قابل استحصال کشور بزرگترین مصرف کننده آب می باشد با توجه به افزایش جمعیت و لزوم تامین امنیت غذایی باید برای تولید غذای فراوان تر و مصرف آب کمتر اهتمام جدی شود مدیریت ۷۹ شبکه ابیاری مدرن با ۱۸۱۳۰۰۰ هکتار اراضی آبخور توسط وزارت نیرو و عموما به روش دولتی می باشد آب بران اغلب بدون داشتن سازمان مدیریتی اجرایی مشخص فقط به عنوان دریافت کننده خدمات ایفای نقش می نمایند و سازمان های دولتی خدمات مورد نیاز آنان را فراهم می کنند در حالیکه براساس رهیافت جهانی توسعه پایدار طرحهای ابیاری و ارتقای بهره وری آب ایجاب می کند که کشاورزان در قالب تشکلهای سازمان یافته نقش محوری را در مدیریت شبکه های ابیاری برعهده گیرند تحقیق به این شوال می پردازد که ظرفیت ها و محدودیت های مدیریت مشارکتی ابیاری PIM کدامند؟ و چه راهکارهایی برای توسعه آن وجود دارد؟