سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

هادی بهاری – دانشجوی محیط زیست، دانشگاه گیلان
بابک توکلی – استادیارمهندسی منابع طبیعی-محیط زیست، عضو هیئت علمی دانشگاه گیلان،

چکیده:

دریاچه ارومیه بزرگترین و شورترین دریاچه دائمی و داخلی ایران در جهت شمالی-جنوبی و در امتداد مرز استانهای آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی قرار گرفته است. در ازای آن ۴۰ کیلومتر، پهنایش بین ۱۵ تا ۵۰ کیلومتر و مساحت آن بین ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ کیلومتر مربع است، این تغییر مساحت به علت بالا و پایین رفتن سطح آب دریاچه می باشد. متاسفانه در دهه اخیر به دلیل کاهش شدید ورودی آب و در نتیجه افزایش شوری، این دریاچه در شرایطی بحرانی قرار گرفته و این مساله و مشکلات دیگر نظیر آلودگی، تخریب سرزمین و غیره، تنوع زیستی بااهمیت بین المللی دریاچه اورمیه و نیز سایر منافعی که از آن عاید جوامع می شود را تهدید می کند. میان گذر دریاچه ارومیه نیز که استان های آذربایجان شرقی و غربی را به یکدیگر متصل می نماید موجب تأثیراتی بر کاهش ارتباط آب در دو سمت میان گذر باشد. در این تحقیق تأثیر میان گذر بر تغییرات کیفی آب شامل خواص شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی با استفاده از داده های TM رقومی ماهواره لندست در دو زمان مختلف برای بررسی پارامتر های کیفی آب دریاچه و نقش میان گذر در توزیع این پارامترها، برنامه ی چهارم توسعه و نیز سوم توسعه مورد مطالعه قرار گرفته است. همچنین در این مطالعه راهکارهایی برای کاسته شدن از شدت خشک شدن آب دریاچه ارومیه ارائه گردیده است.