سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی اصلاح الگوی تولید و مصرف

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حامد همتی – هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر
سپیده همتی – مدرسدانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر
سمیرا جعفری – مدرسدانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر

چکیده:

انسانها برای زیستن نیازمند به مصرفاند . از مصرف هوا ، آب و غذا گرفته تا پوشاک، ا نرژی و زمان . بدین منظور ، بشر از آغازخلقت به فکر تولید محصولات گوناگون جهت مصرف خود و همنوعانش بوده است و کوشیده است تا با بهرهگیری از مواهب بیکران و نعمتهای بیشمار الهی ، مایحتاج خویشرا تولید نماید. در طول اعصار و قرون ، جوامعی که از امکانات طبیعی و منابع مادی کمتر برخوردار بودهاند ، سعی کردهاند با سخت کوشی بیشتر و مدیریت منابع بهتر ، از حداقل امکانات ، حداکثر بهرهبرداری را داشته باشند و با تکیه بر دانشومهارت خویش، با کار و تلاشبیشتر و با روی آوردن به صنعتو تکنولوژی کمبود منابع را جبران کنند. بر عکس، جوامعی که از امکانات و منابع طبیعی و خداداد بیشتر برخوردار بودهاند ، با تکیه بر آن منابع و استفاده نامتعارف از آنها ، کوششو تلاشکمتری برای رفع نیازهای خویشاز طریق صنعت وتکنولوژی بکار بستهاند و سعی کردهاند با فروش مواد خام (نفت – ذغال سنگ– گاز – سنگهای معدنی و. . . ) ثروت ملی خویش را به ثمن بخسبفروشند و در مقابل ، محصولاتصنعتی کشورهای پیشرفته را با قیمتهای گزافخریداری و وارد نمایند تا نیازهای مصرفی خود را بر طرفکنند . از سوی دیگر ، مردمان جوامع سرمایهدار (برخوردار از مواهب طبیعی ) با تکیه بر ثروتهای ملی و خدادادی خویش ، به مصرف گرایی و ولخرجی در مصرف ، خو گرفتهاند و مصرف نامتعارف ، جزو عادات ثانویه آنها شده است . متأسفانه نمونه این وضعیت را در کشورمان بخوبی میتوان مشاهده کرد .