سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی شخصیت و زندگی نوین

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مختار عارفی – گروه روان شناسی و مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی کرمانشاه
فاطمه جعفری نظر آبادی – کارشناس ارشد روان شناسی دانشگاه رازی
امید مرادی – گروه روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج

چکیده:

هدف این پژوهش بررسی رابطه پنج عامل بزرگ شخصیت و سلامت خانواده اصلی با سازگاری زناشویی بود. نمونه پژوهش تعداد ۲۶۶ نفر( ۱۲۵ مرد، ۱۴۱ زن) از والدین دانش آموزان مدارس ابتدایی و راهنمایی شهر کرمانشاه در سال ۱۳۹۰ بودند که به روش خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. در این مطالعه از فرم کوتاه پرسشنامه نئو(کاستا و مک کرا، ۱۹۹۲ )، فرم کوتاه پرسشنامه خانواده اصلی(ایون و دیگران، ۱۹۹۴ ) و مقیاس سازگاری زناشویی (اسپاینر، ۱۹۷۶ ) بهره گرفته شد. نتایج نشان داد سازگاری زناشویی با عوامل وظیفه شناسی، برونگرایی، مقبولیت و سلامت خانواده اصلی، همبستگی مثبت و با روان رنجورخویی همبستگی منفی دارد. نتایج رگرسیون گام به گام حاکی از آن بود که دو عامل روان رنجورخویی(به طور منفی) و وظیفه شناسی(به طور مثبت) سازگاری زناشویی را پیش بینی می کنند. بر ساس نتایج پژوهش کنونی پیشنهاد می شود در مسأله سازگاری زناشویی به دو عامل روان رنجور خویی، وظیفه شناسی و سلامت خانواده اصلی توجه بیشتری مبذول شود